«Έχω μια πρόταση». Έγειρε μπροστά όπως κάνει η φίλη μου η April όταν θέλει να πει ένα μυστικό, παρόλο που κανένα από τα μυστικά της δεν είναι καλό. Ή ακόμα και πραγματικά μυστικά. «Αν δεν πεις σε κανέναν ότι είμαι εδώ, μπορώ να φτιάξω τα μάτια σου».
«Φύγε από την πόλη!»
Ανοιγόκλεισε μερικές φορές. «Αυτό προσπαθώ να κάνω».
«Αυτό που εννοώ είναι ότι δεν μπορείς να το κάνεις αυτό!»
"Γιατί όχι?"
«Λοιπόν, κανείς άλλος δεν μπόρεσε να φτιάξει τα μάτια μου, εκτός από τα γυαλιά».
«Έχω ορισμένες ικανότητες. Θα δείτε, με την προϋπόθεση…”
«…δεν λέω σε κανέναν για σένα;»
«Αυτή είναι η καρδιά του, αυτή είναι η ουσία».
«Πώς ξέρω ότι δεν θα με τυφλώσεις; Θα μπορούσατε να είστε σαν ένας από αυτούς τους τηλεπωλητές που δίνουν υποσχέσεις αλλά ψεύδονται εντελώς».
Άρχισε να κάνει αποτρίχωση με κερί και πάλι. «Δεν θα έκανα κάτι τέτοιο σε ένα πλάσμα που δεν μου έκανε κακό».
«Εννοείς ότι αν σου έκανα κακό, θα μπορούσες να με τυφλώσεις;»
«Αυτό είναι σε βάση ανάγκης γνώσης».
«Και αν μου φτιάξεις τα μάτια και δεν πω σε κανέναν για σένα, θα φύγεις από τα χωράφια μας;»
«Αυτή είναι η καρδιά του!» [...]